İnsanlığın Uyanışı / The Awakening of Humanity

b534de22003137d19e6c82c2518480ab

İNSANLIĞIN UYANIŞI

Bir zamanlar harika bir takımdık. Bir gerçeklik, bir aile. Bir olarak doğduk, bölündük. Kabileler,hizipler, klanlar, milletler, dinler, ideolojiler, ordular. Benim Tanrım senin Tanrına karşı. Benim doğrum seninkine karşı. Birbirlerini anlatılmamış sayılarda katlettiler. Dinlemeyi bıraktık, birbirimizin gözlerinden kendimizi görmeyi bıraktık. Yanılsama içine düştük. İnanç sunağında ibadet edildi.
Bazılarımız, şimdi uyanıyoruz. Yine tek bir aile olarak; bir takım. Kendimizin ve birbirimizin varlığını hatırlayarak; birçok varlık değil, bir olarak. Din yok, soy yok.
Farklar var, evet; Ama önemli bir ayrım yok. Çeşitliliğimizi kutlayarak, ortak doğamızı hatırlayarak.

Yanılsama yoğunlaştıkça uyanma çağrısı da fazlalaşır. Gölgeler daha yüksek sesli, daha koyu renkte büyüdükçe, ışık kaynağı daha belirginleşir, netleşir. Karanlık yalnızca ışığa yönelik bir çağrıdır. Ego öldükçe kükremeye başlar. İki, bir olamaz elbette ama bir hiçbir zaman aslında iki olmadığını hatırlayabilir. Belki hala şansımız vardır canım.

Jeff Foster

THE AWAKENING OF HUMANITY
We were once a great Team. One truth, one family. Born as One, we divided.
Tribes, factions, clans, nations, religions, ideologies, armies.
My God versus your God.
My truth against yours.
Slaughtered each other in untold numbers.
Stopped listening, stopped seeing ourselves in each other’s eyes.
Fell into delusion.
Worshipped at the altar of belief.
Some of us, now waking up.
One family again; one Team.
Recognising ourselves and each other as presence; not many presences, but one. No religion, no lineage. Differences, yes; but no essential separation.
Celebrating our diversity, remembering our shared nature.
As the delusion intensifies, so does the call to awaken.
As the shadows grow louder, darker, the light source becomes more apparent, clearer.
Darkness is only a call for light.
As the ego dies, it roars.
Two cannot become one, of course, but One can remember it was never really two.
Perhaps we still have a chance, my love.
Jeff Foster

Çözüm / Solution

1082135843

SORUN OLAN ÇÖZÜM

Çözüm aradığında bir şeye “sorun” diyorsun ama onu şu an bulamazsın. Şu anda sorun olan şey çözüm arayışın; evrenin işleyişini hızlandırma girişimin. Yavaşla…

Bilinmezi kucakla. Bu belirsizlikle kal.  “Henüz cevap yok” diyen, bu garip alana güven çünkü o evrenin bütün yaratıcılığıyla, yaşam ve imkanlarla dolup taşıyor.

Çözümler, bu yaratıcı yere güvenden, kendi tatlı zamanında ortaya çıkacak ve sorun dediğin şeylerin kısa sürede aslında var olmadığını farkedeceksin.

Gerçekte “sorunlar” asla çözülmezler. Hayal, yanlış anlamalar, durumu çevreleyen acı, çüzüme özlem hali, basitçe günün parlak ve net ışığını gölgeliyor.

Ve sonra “bir sonraki adım” kendi bildiğini yapar.

Hayatta zorluklar vardır, elbette, ama sadece zihin sorun yaratır.

Jeff Foster

THE SOLUTION IS THE PROBLEM

You call something a ‘problem’ when you seek a solution but cannot find it right now. In the present moment, the problem IS the search for the solution, your attempt to speed up the universe.

Slow down. Embrace the not-knowing. Stay with the uncertainty. Trust this strange place of ‘no-answer-yet’, for it is brimming with life and possibility and all the creativity of a Universe. Solutions will emerge in their own sweet time from this creative place of trust, and problems will soon be seen to be non-existent.

In truth, problems are never ‘solved’ – the mirage, the misunderstanding, the suffering surrounding the circumstance, the longing for the solution, simply unravels in the clear light of day. And then, the ‘next step’ makes itself known.

There are challenges in life, certainly, but only the mind creates problems.

Jeff Foster